home
HOME PAGINA  » JEUGD  » Jaarplanning  » Maandthema jeugdwerking

Thema December : De scheidsrechter fluit slecht?

December: De scheidsrechter

Een scheidrechter leeft tijdens de wedstrijd zijn eigen leven hij is de baas en iedereen moet luisteren en doen wat hij opdraagt. Je hebt hele normale scheidsrechters die zonder het te weten verkeerde beslissingen nemen.
Hier is niets mis mee. Iedereen maakt fouten en niemand is perfect.
Maar er zijn ook scheidsrechter die bewust partij kiezen, die vroeger gepest zijn en nu kosten wat kost de baas willen spelen, of gewoon niet kundig genoeg zijn. Ja ja het is echt zo.
Maar een scheidsrechter heeft het zwaar kan het nooit goed doen en daarbij moet een olifantenhuid hebben want als je hoort wat hij allemaal om zijn oren krijgt schrik je. Wanneer een ouder / supporter op deze manier belaagt wordt in zijn eigen omgeving zal hij dit nooit accepteren.

En daarom de stelling:
De scheidsrechter fluit slecht en dupeert je eigen ploeg.

|*De Spelers:
De spelers in de jongste leeftijdscategorie zullen een foute beslissing accepteren. Ze zijn meestal nog niet mondig genoeg om te reclameren. De oudere spelers ja vooral pubers dat is andere koek. Die voelen zich direct benadeeld snappen niets van die man in het zwart. Wanneer je ze niet corrigeert gaan ze in discussie of schelden de scheidsrechter zelfs uit. Helaas zie je bij die categorie dat de spelers juist daarna zelf uit het lood geslagen is. En hierdoor zijn eigen ploeg dupeerd. Gelukkig zijn het merendeel van alle jeugdspelers hier niet gevoelig voor maar door een reactie op de tribune denken ze dan mag ik dat ook.

*De ouder:
Die heeft altijd het beste voor met zijn eigen kind owee als de scheidsrechter een discutabele beslissing durft te nemen tegen hun eigen kind. Dan zijn er ouders die eenmalig reageren en eventueel iets slechts zeggen over de beslissing zeggen tegen een mede ouder. Ok niets mis mee dat mag. Maar nu gaan we direct naar het uiterste!
De ergste categorie zijn de ouders die onbeperkt schelden op die man in het zwart.
Dit zijn meestal ouders (ja ook moeders) vol van spanningen en emoties, die door de week thuis of op hun werk niets durven te zeggen. Maar nu de kans daar is schelden ze iemand die de leiding heeft de huid vol.
Ja het is leuk om scheidsrechter te zijn.

*De trainer:
Jammer is het als een scheidsrechter hebt die tegen je fluit of discutabele beslissingen neemt Maar je kunt er zeer weinig aan doen het beste is je er gewoon bij neerleggen.
Ik kan me nog een wedstrijd herinneren bij de kadetten. Een speler keurig opgevoed altijd op tijd en beleeft ging in de fout.
Het volgende gebeurde: We stonden binnen de 20 minuten met 2-0 voor, geen vuiltje aan de lucht zou je denken maar toen floot de scheidsrechter 2 x een strafschop tegen ons. In mijn ogen was het 2 x een schouderduw in ieder geval niet zwaar genoeg voor twee strafschoppen.
Vanaf de tribune waren er ouders die dachten de ploeg te helpen door de scheidsrechter verbaal te belagen.
U kunt het al raden dat verbaal geweld sloeg over op de spelers en bij de volgende beslissing tegen ons was het raak. Die keurig nette speler riep VET DIK VARKEN tegen de scheidsrechter ( O ja deze scheidrechter is zo een type: iets te zwaar met twee handen in de zij vanuit de midden cirkel beslissingen nemen).
Het resultaat een rode kaart met 10 man verder waardoor we de wedstrijd met 2-4 verloren.
Als toegift mochten we naar de scheidrechter commissie in Hasselt. Daar kreeg hij twee wedstrijden schorsing normaal waren het vier wedstrijden maar omdat hij zich op mijn verzoek in de rust moest gaan excuseren bij de scheidsrechter werden het maar twee wedstrijden. Van de trainers mogen jeugdspelers nooit reclameren op een beslissing van de scheidsrechter. Ze moeten zich er bij neerleggen terecht of onterecht.

*Het jeugd bestuur
Wij weten als jeugdbestuur goed dat er scheidsrechters rondlopen die niet de capaciteiten hebben om een goede ref te zijn. Maar we moeten bedenken dat voetbalniveau wat hij moet leiden ook niet van hoogstaand niveau is.
Als jeugdbestuur zullen wij nooit accepteren dat een scheidsrechter negatief benaderd wordt door wie dan ook binnen de club. Zelfs als deze man 100% tegen je fluit want zonder scheidsrechter geen voetbal.
Ja Ja en dan die verdomde emoties:
Als de emoties bij spelers te hoog oplopen geven wij de trainers advies direct te wisselen de speler laten bedaren en daarna indien hij daartoe in staat is weer terug te laten voetballen.
Maar voor de emoties bij de ouders kunnen wij niets doen alleen vragen wij; tel tot 10 om wat te zeggen, of ga pinten drinken in de kantine maar dupeer de jeugdploeg niet!
Bedenk je dat over de hele competitie het aantal foute beslissingen in je voordeel er evenveel zijn als het aantal foute beslissingen die in je nadeel genomen worden.

Thema Januari : Mijn zoon/dochter speelt te weinig.

Januari : Mijn zoon krijg ten opzichte van andere spelers te weinig speelminuten.

|*De Spelers:
Voor een spelertje is dit niet leuk. Hij komt bij voetbal om te leren voetballen en niet om er naast te staan.
In een enkel geval zijn er jongens of meisjes die gewoon komen om te spelen, en omdat hun vriendjes bij het voetbal zijn. Deze spelertjes vinden het langs de lijn spelen net zo fijn.

*De ouder:
De meeste ouders vinden dat alle spelertjes evenveel speelminuten moeten krijgen. Dit is een prima gedachte.
Maar er zijn ook ouders die denken dat altijd de beste spelers moeten spelen (resultaat ouders).
Deze ouders moeten zich eens indenken wat het betekent wanneer hun eigen kind bij de minder goede voetballers zou horen. Ja, dan zou hun eigen kind minder voetbalminuten krijgen. Leuk he !

*De trainer
Laat ik beginnen om aan te geven dat wij trainers allemaal een wedstrijdverslag bij de jeugdcoordinater moeten inleven. In dit verslag geven wij het aantal speelminuten per speler aan. Wanneer hier grote verschillen in voorkomen zal onze jeugdcoordinator de trainers hierop aanspreken.
Hierbij wil ik een tweetal praktijk voorbeelden geven waarbij de trainer afgeweken is van het aantal speelminuten.
Na vijf verloren wedstrijden met een negatieve sfeer in de voetbalploeg moesten wij op verplaatsing spelen.
Met nog 10 minuten te gaan stonden we met 1-2 voor . Op dat moment vond deze trainer het belangrijk voor de kinderen om met een positief resultaat thuis te komen. Deze trainer had namelijk signalen opgevangen dat er bij verlies enkele spelers mee zouden stoppen. De trainer heeft toen de beslissing genomen om twee spelers (van mindere kwaliteit) minder speelminuten te geven. Gelukkig wonnen we deze wedstrijd en alle spelers, ook die met minder speelminuten, gingen met een lach naar huis. Op de eerstvolgende training was ook iedereen aanwezig. (let op dit is eenmalig gebeurd en niet structureel)
Bij het tweede voorbeeld is het volgende gebeurd.
Bij deze wedstrijd stonden we met 4-0 voor en er was nog een helft te spelen. Op dat moment vond de trainer het juist beter voor de wedstrijd om de betere spelers minder speelminuten te geven.

*Het jeugd bestuur.
Als jeugd bestuur vinden wij dat tot en met de kadetten groep alle spelers recht hebben op evenveel speelminuten. Echter hier zijn voorwaarden aan verbonden zoals gedrag, aanwezigheid, uitvoeren van opdrachten tijdens de wedstrijd enz.
Ouders wanneer u denkt en/of opmerkt dat uw kind minder speelt t.o.v. de andere kinderen, bedenk dan eerst wat de reden kan zijn. Wanneer u deze zelf niet inziet kunt u na de wedstrijd aan de trainer, op een correcte manier onder vier ogen, vragen wat de reden is. Hij zal u dan zo goed als zeker een passend antwoord kunnen geven.
Nogmaals wij werken met vrijwilligers en bedenk u dat iedereen fouten of vergissingen kan maken.
Er zijn een aantal voorbeelden naar voor gekomen waarin resultaat naar voren komt.
Als Jeugdbestuur gaan wij voor een NIVEAU gerichte opleiding en niet voor resultaat gerichte opleiding.
Met daarbij elke speler, op zijn niveau, evenveel speelminuten. (vandaar ook de fusie werking)


Thema Maart : Voor elk doelpunt geef ik mijn zoon of dochter een Euro

Maart : Voor elk doelpunt geef ik mijn zoon of dochter een Euro

*De Speler:
Een jeugdspeler denkt; dit is fijn weer een euro kan ik weer een chips kopen. Dus ik moet zoveel mogelijk voor de goal gaan staan want dan heb ik het meeste kans op een doelpunt.

*De ouder:
Ja die is trots want zijn zoon of dochter maakt de goal. Dit zijn ouders die denken dat ze altijd moeten winnen en het liefst met hun zoon of dochter in de hoofdrol (resultaat ouders). Echter deze ouders zien het teambelang over het hoofd.

*De trainer
Alle goede trainers vinden dit een slecht idee. Een trainer denkt in teambelang.
De spelers in het team lopen rond met een bepaalde taak. Spelers die er alleen op uit zijn om een goal te maken passen niet in dit teambelang.
Als praktijkvoorbeeld wil ik het volgende zeggen. Een aantal jaren geleden zat een trainer in deze situatie De jeugdspeler had alleen oog voor de bal en dacht alleen aan zich zelf. En wilde maar één ding; uit onmogelijke situaties een doelpunt maken. Na de wedstrijd vertelde hij uit enthousiasme dat voor elke goal die hij had gescoord er door papa een euro gegeven werd.
Als trainer heb ik toen deze speler bewust een aantal wedstrijden achterin laten voetballen. Zodat hij niet in scoringspositie kwam. Daarbij heb ik de vader aangesproken en gezegd dat een beloning voor goede prestatie goed is. Echter wel voor het hele team. Alleen kan je geen wedstrijden winnen.
Deze vader begreep de situatie en heeft na een aantal wedstrijden alle spelers getrakteerd op snoep.

*Het jeugd bestuur.
Positieve motivatie is goed. Dit willen we zelfs stimuleren.
Wanneer spelertjes alleen aan zichzelf denken, zoals in dit geval, komt dit de opleiding niet ten goede.
Als jeugdbestuur moeten we ervoor zorgen dat alle spelers een goede voetbalopleiding krijgen.
Het is in de opleiding zelf de bedoeling om spelers op meerdere posities te laten spelen; zowel voor- als achterin of links en rechts. Op jonge leeftijd is het belangrijk dit te doen. Ze leren op deze leeftijd het makkelijkst.
Geef na de wedstrijd of training alle spelers een beloning want nogmaals; voetballen doe je met een team.

Thema April : Mijn zoon/dochter speelt in een ander dorp in de fusie

April : Mijn zoon speelt niet meer samen met zijn vriendjes in het zelfde team en voetbalt in een ander kerkdorp.

*De Spelers:
Voor een spelertje is dit in de eerste instantie niet zo leuk. Hij komt bij het voetbal om met zijn vriendjes / klasgenootjes te leren voetballen. De eerste trainingen en wedstrijden zullen best vreemd zijn maar na een week of twee zal de speler zich zonder problemen aanpassen in zijn nieuwe omgeving en het zelf leuk gaan vinden.
Uit het verleden is gebleken dat er zelfs spelers zijn die niet meer terug willen naar hun eigen vereniging en het liefst blijven voetballen in dat ander kerkdorp met hun nieuwe vriendengroep.

*De ouder:
De ouders vinden het in eerste instantie lastig; Een andere omgeving, andere mensen, de afstand naar het andere kerkdorp en zo zijn er nog wel een aantal dingen op te noemen. Maar gelukkig zijn de meeste ouders open van gedachte en zien ze in dat dit voor de ontwikkeling van hun kind zeer positief is. Het kind leert zo ook dat er meer is dan alleen het eigen ploegje, de eigen voetbalvereniging en het eigen kerkdorp.
De meeste ouders zijn dan ook na een aantal weken positief. Er zijn zelf ouders die ook niet meer terug willen naar de oude situatie.

*De trainer
Voor de trainer is het belangrijk dat hij voldoende spelers heeft. Hij wilt de kinderen voetballen leren.
Of deze spelers uit een ander kerkdorp komen maakt hem niet uit. Hij wilt voldoende spelers hebben.
Deze trainer heeft de volgende praktijk situatie:
Hij heeft een scholierengroep van 17 spelers terwijl dat er in het buurdorp maar 11 waren
Door onderlinge samenwerking gingen er spelers van de ene naar de andere vereniging zodat beide kerkdorpen een scholierenploeg hadden. Nu, vier jaar later, zijn deze jongens een grote vrienden groep.

*Het jeugd bestuur.
We willen beginnen om te zeggen dat we het liefst alles binnen onze eigen verenigingen kunnen oplossen.
Omdat de geboorte aantallen zodanig zijn dat elk kerkdorp zijn problemen heeft is het noodzakelijk samen te werken. Dit samenwerken willen we combineren met niveaugericht opleiden.
We weten allemaal de er normale, goede en zeer goede spelers zijn. Het is voor het jeugdbestuur belangrijk om elke speler op zijn eigen niveau te kunnen laten voetballen. Op deze manier leren de spelers het meest bij en krijgen ze de maximale opleiding met de meeste speelminuten.
Nogmaals; bij niveaugerichte indelingen voelen bijna alle spelers feilloos aan of ze wel of niet bij de zeer goede spelers horen. De spelers hebben hier na de indeling nauwelijks problemen mee.
Ja, voor de ouders ligt dit iets anders want die willen hun zoon dochter zien schitteren bij de niveau groep.
Maar ouders, bedenk in de maatschappij werkt bijna iedereen ook op zijn eigen niveau.
Wanneer je op je eigen niveau functioneert voel je je het prettigst en leer je het meest bij. Bij een te hoog niveau loop je op je tenen en bij een te laag niveau heb je de neiging om nonchalant te worden.
We zijn er om uw kinderen voetballen te leren.

Thema November : Hulp “coaches” tijdens de wedstrijd

Beste spelers en ouders,

Als jeugdbestuur van KFC Kinrooi willen wij elke maand een voorbeeld stellen om van daaruit onze jeugdopleiding te verbeteren. Deze stellingen zijn deels uit ervaring en deels uit andere bronnen gehaald.
Ons doel hiervan is om alle jeugdspelers, ouders en betrokkenen te laten zien dat er altijd meerdere kanten van het verhaal zijn. Dus deze stellingen zullen van meerdere kanten bekeken worden.
Wij hopen hierdoor dat er meer begrip komt/is bij zowel de spelers als de ouders over de gemaakte beslissingen van de jeugdtrainers en het jeugdbestuur. Zeker als je bedenkt dat we werken met vrijwilligers.

Elke stelling zullen we vanuit vier standpunten bekijken namelijk
de spelers, de trainers, de ouders en het jeugdbestuur (dat tevens met een richtlijn komt.)

November: Hulp “coaches” tijdens de wedstrijd

Eigenlijk zijn de meeste ouders gewoon leuke mensen. Ze hebben natuurlijk altijd het beste voor met hun eigen kind.
Maar het kan zomaar zijn dat door die betrokkenheid er bij onze jeugdopleiders onbegrip en /of irritatie ontstaat.
Vandaar de stelling:
Een vader coacht tijdens de wedstrijd zijn eigen zoon/dochter en geeft tegenovergestelde aanwijzingen t.o.v. de trainer.

|*De Spelers:

De spelers in de jongste leeftijdscategorie zullen hier het meest moeite mee hebben.
Een spelertje moet duidelijkheid hebben. De meeste trainers geven de voetballertjes opdrachten mee in het veld.
Wanneer de ouder het tegenovergestelde zegt zal uw kind niet meer weten wat te doen. Het spelplezier zal bij hem achteruit gaan.

*De ouder:

Ruwweg kunnen we twee soorten ouders onderscheiden; de extra coach en de boze ouder.

De extra coach heeft (denkt hij) veel verstand van voetbal en zal de spelers aanwijzingen geven zoals; ga mee naar voor, loop uit, of vrijstaande tegenstanders aan wijzen. Als de jeugdopleider hem zou vragen waar hij mee bezig is, is de kans groot dat hij niet eens doorheeft wat hij doet. Als antwoord zal hij iets verontschuldigends mompelen of hij vertelt zelfs dat de trainer er zelf niets van snapt.

Dan hebben we nog de boze ouder. (Ook meestal een vader het schijnt dat moeders toch liever zijn.) Die man is echt een plaag voor zoon of dochter maar ook voor de rest van het team. Als jeugdspeler herinner ik me nog de vader van Peter hij was een vriendelijke, keurige man met een mooie auto, echt niets mis mee. Maar zodra het eerste fluitsignaal klonk kwam het beest in hem los. Hij schold gepassioneerd en onophoudelijk op zijn zoon. Zijn zoon was volgens mij, en volgens mijn trainer een prima voetballer. Gelukkig zijn niet alle ouders hetzelfde!

*De trainer:

Niets is ergerlijker dan ouders die zich er mee bemoeien. Wij sturen de kinderen met leeftijdsgebonden taken het voetbalveld op. Wanneer ouders door hun coachen die taken ondermijnen zal de opleiding van de spelers in kwaliteit afnemen. Als voorbeeld wil ik dit aangeven. Wij geven de keeper de taak om bij balbezit via de backs uit te spelen. Wanneer vader dan roept: “lange bal” , zijn we verkeerd bezig.

*Het jeugd bestuur

Wat te doen in deze situatie??
Ondanks dat een trainer niet alles kan zien of corrigeren zullen wij hem altijd steunen.
Wij adviseren ouders en trainers in belang van de jeugdspeler het volgende:

-Ga NOOIT in discussie aan de zijlijn. Doe dat na de wedstrijd, onder vier ogen met een kop koffie en of een pot bier (meerder potten werkt niet)

We beamen dat betrokkenheid van de ouders goed is, echter ze dienen zich wel aan de regels te houden
De gewenste regels zijn:

-Positieve aanmoedigingen zijn alleen maar goed zoals; goed geprobeerd, mooie actie, hard gewerkt, wat goed dat je zo vrij voor de goal staat, alleen jammer dat je net naast schiet.
-Ouders geven tijdens de wedstrijd (rust) geen commentaar of aanwijzingen voor jeugdspelers dat doen alleen de jeugdtrainers.

Wij hopen hiermee de ouders inzicht te geven voor een positieve bijdrage aan onze jeugdwerking.


Het jeugd bestuur