Koninklijke Kinrooier Football Club Stamnummer K.B.V.B. : 4517

1921. Op de wei van het Loarehof werd met Andreas Creemers als eerste kapitein tegen een bal geschot. Van daaruit werd uitgeweken naar een wei op de Vossenheuvel(achter Knoops in de Bomer/Brandstraat. Deze locatie verdient dan ook de titel van allereerste Kinrooier voetbaltempel “Op de Kamp”.Toen er meer en meer in ploegverband(?) werd gespeeld was er nood aan een betere accommodatie. Deze vond men in het Pomesstraatje (het huidige Rozenstraatje). De club kreeg de naam “Kinrooier Voetbal Vereniging Ons Vermaak” en koos wit en blauw als clubkleuren. De eerste vriendschappelijke wedstrijden tegen V.V. Molenbeersel, V.V. Ophoven werden er gespeeld. Voor palm en schaal werden seriewedstrijden ( de huidige toernooien) werden gespeeld. De eerste maidenmatch werd beslecht tegen de onderwijzers van het Kanton Maaseik en werd met 1-2 verloren.
De eerste anekdote werd vermeld: Thieu Klaps trapte bij het nemen van een penalty de paalman pardoes het onderste boven. Zo’n neut had die!
Ons vermaak, vooral samengesteld uit studenten, kreeg er echter een concurent bij, n.l. de werkliedenclub. Deze 2 verenigingen namen het regelmatig tegen elkaar op.
Doch al bij al waren beide clubs geen lang leven beschoren. In 1927 werd in het Maeseycker Blad een oproep gedaan om een gestructureerde club op te richten. Doch deze oproep bleef zonder gevolg. Eerst eind jaren 30 werd de studentenclub Harop opgericht. Leden werden in de fusie gerecruteerd wat hen ook meteen de eerste “fusieclub”maakte. Bekende namen waren Bèr Ignoul, Rik Van Eijgen en Ward Schoofs. Er werd gespeeld net over de grens met Neeroeteren en aan de Köster in Molenbeersel. De kleuren waren moof-wit van het destijds beroemde Beerschot.
In het oorlogsjaar 1942 werd in Kinrooi een nieuwe studentenclub met de naam “Vooruit en groei altijd”. Deze naam was afgeleid van V.E.G.A , een oorlogs - sigarettenmerk. Het terrein lag naast het winkeltje van Vandeberg in de Driesenstraat. Volgens onze plaatselijke journalist Theo Bosmans was dit de eerste echte dorpsploeg. Echter bij gebrek aan bestuursleden vielen de activiteiten tegen het einde van de oorlog weer stil.En zoals het vroeger ging: als er niet werd gevoetbald dan werd er gekoerst. De allereerste wielerclub Panaché werd opgericht door de Smokkelaars . Bij Linske Smeets-Teeuwen werd er een assepiste aangelegd, nadat de politiek de zeer succesvolle club verbood om nog wegwedstrijden te organiseren. Men kon het niet verkroppen dat deze club succes had zonder hulp van de dorpsnotabelen! Berb Smeets staat dan ook geboekstaafd als de allereerste Kinrooier koffiedame. Zij was natuurlijk zo sluw om de koffie van de tegenstrevers aan te dunnen!. Intussentijd was de Engelsman bezig ons land te bevrijden. Als bakermat van het voetbal brachten de Engelsen, buiten chocolade, natuurlijk ook het voetbalspel mee. De vonk sloeg dan ook onmiddellijk over op de “inboorlingen”. Jean Bakkers had het lumineuze idee, om de wielerclub Panaché uit de schulden te helpen, op het braakliggende terrein binnen de assepiste voetbalwedstrijden in te richten. Met de verse centen werd tevens de nieuwe wielerclub “Het vliegend wiel” opgericht. Na een mislukte organisatie waarbij de wielerclub nogal wat centen verloor, stierf de club een stille dood. En zoals het spreekwoord” de een zijn dood is de ander zijn brood” zegt, werd uit de restanten van deze club een nieuwe voetbalclub opgericht. Thieu Heijnen zette zijn schouders onder deze club. Hij bracht spelers samen, lag mee aan de basis van het eerste terrein, zorgde voor de nodige spullen, zorgde voor vervoer. Kortom hij was voorzitter, secretaris, terreinverzorger, sponsor en penningmeester en al wat een club nog nodig heeft. In het collectief geheugen van Kinrooi, is hij dan ook “ de vader en beschermheer” van het prille Kinrooise voetbal.
Op 18/3/1945 werd de Kinrooier Football Club in de schoot van de reeds bestaande wielerclub “Het vliegend wiel” opgericht. De maatschappelijke zetel was gevestigd in het sportlokaal van Jan Lemmens(huidig Café Het rond Punt), Dorp 26 en de kleuren waren blauw-wit. De officiële aansluitingsdatum bij de Belgische voetbalbond is 27/6/1946. Op 24/12/1956 werden rood en wit de officiële kleuren. En sindsdien is het : Red and white , for ever! De eerste officiële voorzitter van Kinrooi was Jean Fiddelaers met Fernand Paradijs als secretaris. De eerste transfer die de secretaris regelde was zijn eigen overgang van Molenbeersel naar Kinrooi. Ook pastoor Loenders en de meesters schaarden zich achter het voetbal. “ Zij kunnen beter achter de bal dan achter de meisjes aanhollen” zegden zij en zelfs het lof werd verzet om toch maar geen minuut van de match te moeten missen. KFC maakte zeker in de beginjaren moeilijke tijden door . Het was slechts dankzij de zware inspanningen van de pastoor, voorzitter Hubert Vandevin en sekretaris Fernand Paradijs dat de club toen is kunnen blijven bestaan.
Om ook de recente geschiedenis hier neer te schrijven, zou dit hoofdstuk te uitgespannen maken. Voor diegenen, die geïnteresseerd zijn in de complete Kinrooier Football Club geschiedenis zou ik willen verwijzen naar het boek dat werd uitgegeven ter gelegenheid van de opening van het nieuwe stadion. De titel luidt: Van assepiste tot Hoverstadion, de geschiedenis van voetballend Kinrooi van 1991 tot 1995 met als auteurs Gerard Gerits en Mathieu Kunnen. Enkele boeken zijn nog te verkrijgen bij Piet Jacobs.